سه شنبه 28 آبان 1398

به پایگاه اینترنتی آثار تالیفی داریوش شهبازی خوش آمدید. تمامی مطالب این سایت تحت حمایت قانون « حقوق مولفين » میباشد. هرگونه سوء استفاده به هر شکلی يا انتشار مطالب در سایتها یا نشریات بدون کسب اجازه از مولف و بدون ذکر منبع اکيدا ممنوع است. استفاده از مجموعه مقالات بصورت یکجا ممنوع میباشد.

 

صفحه اصلی arrow مقالات و عناوین arrow مسجد لواسان یا نخستین مسجد قصران داخل

مسجد لواسان یا نخستین مسجد قصران داخل


 مسجد لواسان یا نخستین مسجد قصران داخل
مسجد؛جای سجده،محلی که مسلمانان در آن نماز گزارند/معین.
در منتهی الارب(با کسر ج) آمده؛ محل و موضعی که در آنجا سجده کنند و هر محلی که در آن عبادت کنند.(در اقرب الموارد)مکان معین خاص که برای اداء نماز وقف کنند.مساجد اولیه مسلمانان،عبارت بود از قطعه زمینی وسیع و تقریبا مربع شکل که اطراف آن را چهار دیوار یا خندق احاطه می کرد،و در سمت قبله سقف کوچکی داست که بر ستون هایی از تنه نخل و غیره استوار گشته بود.از قرن پنجم هجری به بعد نظام جدیدی در استفاده از مسجد متداول شد و آن داخل شدن مدارس در آن است/لغتنامه دهخدا.

در پهنه قصران آثاری مربوط به عهد شاه تهماسب و جلوتر موجود است ، و از جمله مسجد لواسان در قصران داخل است. حاج میرزا معصوم نایب الصدر ( حاج معصومعلی شاه نعمة اللهی ) که به سال 1315 هجری قمری از این مسجد دیدن کرده ،در باره آن چنین نوشته است :
« . . . روانه لواسان شدیم ، نزدیک به خانه ها امام زاده بود ، وصل به دیوار صحن چنار کهنی بود، که جوفش دکان علافی و کاه انبار است . از پل رودخانه گذشتیم، داخل مسجد شدیم . تفصیل کرامات این خانه بسیار است. »
گویند به امر حضرت امام حسن عسگری (ع) یحیی نامی بنا نمود. مسجد أَسس علی التقوی . تا کنون خدام این خانه از اولاد یحیی مذکور به ریاست خدمت مشرف است . نماز ظهر و عصر و تحیه مسجد به جای آورده.
از آثار عتیقه که در آنجا بود، چند جفت در چوبی است، و منبر چوبی . نجاری مثل حجاری ، بر تخته ها آیات قرآنی به خط ثلث نقش و منبت نموده اند ، ورقمش این بود :
« عمل استاد حسین بن حسن السیرانی . سیران باسین و راه مهملتین بینهما یاءآخر الحروف بروزن ایران نام آبادیی بوده از لواسان . تاریخ اتمام منبر شهر الله الاصم سنه سبع وثلاثین وثمانمائه (837) »
 و دری اوراق و مجزا در گوشه مسجد بود ، گرد و خاکش را پاک کردیم ، در آخر این عبارت منقور بود :
« فی عصر السلطان الاعظم (وا) لخاقان المعظم ابوالمظفر شاه طهماسب بهادرخان الصفوی فی شوال .»
این خانه صحن و فضایی ندارد، و به قدر سه ذرع کرسی عمارت است، و آنجا سه دهنه طاق در عرض و سه طاق در طول و فاصله هر طاقی تقریبا ً سه ذرع می شود.

منوی اصلی

صفحه اصلی
مطبوعات و رسانه
مقالات و عناوین
برگ هایی از تاریخ تهران
تاریخ سکه
خرید کتاب
دانلود کتاب
کتاب‌های منتشر شده
ارتباط با مولف

جستجو
حاضرین در سایت
11 میهمان حاضرند
آمار بازدید ها
امروز2
دیروز119
تا کنون2216756

تهران نامه

© Copyright 2008 DARIOUSH SHAHBAZI . All rights reserved.