سه شنبه 21 آبان 1398

به پایگاه اینترنتی آثار تالیفی داریوش شهبازی خوش آمدید. تمامی مطالب این سایت تحت حمایت قانون « حقوق مولفين » میباشد. هرگونه سوء استفاده به هر شکلی يا انتشار مطالب در سایتها یا نشریات بدون کسب اجازه از مولف و بدون ذکر منبع اکيدا ممنوع است. استفاده از مجموعه مقالات بصورت یکجا ممنوع میباشد.

 

صفحه اصلی arrow مقالات و عناوین arrow آتش نشانی تهران

آتش نشانی تهران


تاریخچه آتش نشانی تهران
                                                                          آتش دادت خدای تا نخوری خام
                                                                           نز قبل سوختن بدو سر و دستار
                                                                                               ناصر خسرو
کشف آتش در حدود نیم میلیون سال پیش، بزر گترین کشف بشر بشمار می رود.انسان توانست بکمک آتش، دیگر مانند حیوانات خام نخورد،و خود را در پناه آن گرم کند،و بعد ها با آن آجر،آهن،شیشه،سفال و بسیاری دیگر تولید نماید.به استناد سخن حکیم توس در شاهنامه ؛ایرانیان کشف آتش را از هوشنگ می پندارند.آتش را اقوامی در عالم می پرستیدند.و درایران باستان آتش مورد تقدس زرتشتیان بوده و هست.آب، آتش،باد و خاک در نظر قدما چهار عنصر اصلی را تشکیل می دادند.
با همه توصیفی که از آتش گذشت،یکی از مهیب ترین پدیده های زندگی بشر در طول تاریخ، آتش بوده است .زیرا آتش می توانسته در چشم بر هم زدنی هستی و حیات او را نابود سازد.چه آتشی در حوادث زندگی گریبانگیر انسان بوده،و چه آتشی که فاتحان در جنگ ها بر سر شهرهای مغلوب می آوردند.
اهالی دارالخلافه بارها از آتش سوزی انبار هیزم و بوته و خار حمام ها،غذاپزی ها و نانوایی ها وحشت کردند و رنج بردند،و گاهی هستی شان را در این راه از دست دادند.
در دوران صدارت اميركبير، اقدامات ارزنده ای در ابعاد مختلف جامعه در جهت رشد و توسعه زندگی مردم بر داشته شد.ولی قتل او تمام آرزوهای مردم را که بدان امید بسته بودند، نقش بر آب کرد. گزارش خفيه نويسان نشان از توجه دولت او به مهار آتش دارد:
«حاجي ميرزا احمد نام، ‌قهوه خانه سرپوشيده ملكي سراج الملك را كه نزديك قراول خانه دروازه قديم شميران واقع است، اجاره كرده، ‌بالاخانه و خود قهوه خانه را مملو ازچليك‌هاي نفت كرده است.‌اين انبار خيلي خطر دارد. چنانچه خداي نخواسته حريق درآن جا واقع شود، ‌معالجه پذير نيست، لذا، ‌مراتب به جناب وزير نظام اطلاع داده شد».
دورانی که احتسابیه امور نظم و نسق ،نظافت و نظارت بر کسبه تهران را به عهده داشت كاركنان شعبه تنظيف احتسابیه علاوه بر خدمات محوله موظف بودند،( با 100 رأس اسب، قاطر و الاغ و مشک آب و سقا هایی كه دراختيار داشتند) به خاموش کردن آتش در حوادث آتش سوزی ها اقدام کنند.
این وضعيت، تا هنگام نهضت مشروطيت ادامه داشت. و با اینکه در این سالها بلدیه پایتخت تشکیل شد،ولی اقدامی در این زمینه پدید نیامد،و وضع به همان حال سابق ماند.
 تبریز نخستین  شهری است، در ایران که صاحب بلدیه شد.چندی بعد از تشکیل آن سازمان، در این شهر اولین اداره آتش نشانی ایران با نام «اطفائیه»در سال1296شمسی، بنا گردید.بلدیه تبریز در ابتکاری مهم و در خور تامل، برج«یانقین»(یانقین به ترکی معنای آتش را دارد)را با 23متر ارتفاع  برای دیده بانی از  حوادث آتش سوزی شهر در جوار ساختمان اطفائیه ساخته شد.
دومين و سومين واحد آتش‌نشاني كشور، با توجه به ضرورت حفظ چاه‌هاي نفت مسجد سليمان وپالايشگاه آبادان، ‌توسط دولت انگلستان درخوزستان تأسيس شد
‌درسال 1303 شمسي، ‌بلديه تهران يك دستگاه اتومبيل آب پاش براي آب پاشي خيابان‌هاي خاكي شهر خريداري كرد و يك سال بعد، هنگامي كه سرلشكر كريم بوذرجمهري كفالت بلديه تهران را برعهده داشت، وجود همان ماشين آب پاش، ‌مقدمه‌اي براي شكل گيري نهادي براي مقابله با آتش‌سوزي درتهران شد. به‌اين ترتيب كه چند متر لوله، ‌يك سر لوله و چند شير به آن ماشين افزودند تا براي اطفاء حريق‌هاي احتمالي نيز كارآيي داشته باشد.
اداره اطفائيه، فعاليت خود را ابتدا در300 متري ميدان توپخانه و درابتداي خيابان چراغ برق (امير كبير بعدي)‌، و درمحلي استيجاري درگاراژ حسيني كه متعلق به فردي موسوم به نام « سيد اسدا...» بود،و قسمتي از گاراژ غرب كه مقابل كوچه عرب‌ها درشمال همان خيابان قرارداشت، ‌شروع كرد، و يك دستگاه اتومبيل آب پاشي كه تنها دارايي آن را تشكيل مي‌داد، ‌اگر چه اسماً به امر آتش‌نشاني اختصاص يافت،
«..شالوده اداره آتش نشانی دراوایل سال1304ش. (یا 1305)و در زمان تصدی سرلشکر بوذرجمهری درشهرداری تهران ریخته شد. عده ای از راننده های مستعد نقلیه قشون و گروهبان های قدیمی هنگ های بهادر و آهنین به این مؤسسه منتقل شدند و به امر پهلوی اول یک نفر آلمانی به نام «هانری فردریش دوئل» به ریاست فنی و یکی از افسران روس سفید به نام «کلنل وربا» به ریاست نظامی آتش نشانی تعیین شدند و سپس این مؤسسه تحت نظررؤسای ایرانی که غالباً ازافسران بودند قرارگرفت.
درآن اوقات تشکیلات آتش نشانی عبارت بود از:15دستگاه ماشین اطفائیه نو وآماده کار، 3 دستگاه بنز مرسدس، 4 دستگاه اشکودا،2 دستگاه پورسک ان. آ.گ و4 دستگاه موتور پمپ. به علاوهء84 کامیون هم دراختیار مؤسسه اطفائیه یا آتش نشانی بود. در سال 1306ش. نیزیک دستگاه اتومبیل آبپاشی برای خیابان های تهران خریداری شد. زیرا خیابان ها هنوز خاکی بود و گرد و غبار زیاد داشت .»/ روزنامه اطلاعات، ش9006،28/2/35.
«...درآذر 1307 پنج دستگاه اطفائیه و یک دستگاه آبپاش بزرگ وچهار دستگاه آبپاش کوچک به وسیلهء بلدیه (شهرداری) از آلمان خریداری شد.»/ همان مرجع، ش12456، 18/9/46.
 بعد ها ‌به دليل وسعت يافتن شهر، ‌افزايش جمعيت آن و كارگاه‌هايي كه درحومه تهران شروع به فعاليت كرده بود، ‌گاهي اوقات، ‌خصوصاً زماني كه حريق‌هاي شديدي روي مي‌داد، يا به طور همزمان درچند جاي شهر حريق به وقوع مي‌پيوست، ‌تشكيلات آتش‌نشاني به تنهايي نمي توانست مشكل را حل كند و درنتيجه، ‌از نيروهاي امدادي ساير ارگان‌ها، ‌از جمله نظميه (‌شهرباني)‌و قشون (‌ارتش)‌نيز براي كمك به مأموران آتش‌نشاني استفاده مي‌شد،وطبق دستورالعملي كه براي مأموران وضع شده بود، ‌آنان وظيفه داشتند، پس از اطفاء‌هر حريق، ‌گزارشي درخصوص چگونگي وقوع حادثه و اقداماتي كه دررابطه با آن انجام داده‌اند، ‌تهيه كنند، نظیر:
 «وقوع حريق – سه ساعت قبل از ظهر امروز حريقي درعمارت مسكوني آقاي ناصر نداماني واقع درخيابان شاه آباد رخ داد. مأمورين نظميه و بلديه با جديت فوق العاده به وسيله اتومبيل اطفائيه و وسايل ديگر مشغول خاموش كردن آن شده، ‌دراين بين يك دستگاه اتومبيل اطفائيه اداره قشون نيز رسيده و پس از دو ساعت اشتعال و سوختن سقف و مقداري از ديوارها و قسمت عمده اثاثيه، ‌موفق به خاموش كردن آن و جلوگيري از سرايت به منازل ديگر گرديدند. آقايان كفيل بلديه و اديب السلطنه سرداري هم درآنجا حضور داشته و با مأمورين كمك مي‌نمودند. علت حريق هنوز معلوم نيست و گويا از آتش سيگاري بوده است».
ادامه فعالیت سازمان آتش نشانی تهران از آن عصر تا کنون به استناد پایگاه خبری آن سازمان بدین شرح است:
 روز 8 مهرماه 1307 سالن سينماي صنعتي واقع درخيابان لاله زار آتش گرفت. وقتي به کمک کارکنان آتش نشانی آتش مهار و خاموش شد، از آن سينماي مجهز، ‌فقط مشتي خاكستر بر جاي مانده بود.
فرداي آن روز، ‌روزنامه اطلاعات، ‌ضمن چاپ گزارش مشروحي از واقعه، ‌به لزوم تقويت آتش‌نشاني تهران اشاره كرد و خاطر نشان ساخت:‌
 «... وقتي واقعاً فكركنيم متوجه مي‌شويم ماهيچ وسيله اطفائيه‌اي نداريم، ‌ما يك اداره مخصوص اطفائيه مي‌خواهيم، براي‌اين كه به مجرد وقوع حريق و صدا كردن زنگ تلفن آن اداره، ‌سوت اتومبيل‌هاي اطفائيه هم از طرفي بلند شود. متأسفانه تاكنون به‌اين امر توجهي نشده است و مأمورين نظميه و بلديه، ‌بايد با نبودن وسايل كافي خود را درخطر حريق بيندازند. علي‌ايحال اميدواريم بلديه زودتر درصدد تهيه وسايل كافي براي اطفاء‌حريق و تهيه چند دستگاه اتومبيل‌هاي اطفائيه و اداره و بودجه مخصوص براي‌اين منظور برآيد كه از مشقت كاركنان و مأمورين فعلي اطفائيه و خطرات آن كاسته شود و اگر طالب كسب تمدن جديد دنيا هستيم، بايد لوازم آن را نيز از هرحيث فراهم كنيم...».
تشكيلات اطفائيه، ‌چندين سال، ‌همچنان درخيابان چراغ برق و درگاراژهاي حسيني و غرب داير بود. تا‌اينكه ‌درسال 1310 شمسي با پيگيري « كريم آقا بوذر جمهري» ‌براي احداث ساختماني متناسب با وظايف اداره اطفائيه و همچنين تأمين بودجه‌اي منطبق با حجم فعاليت‌هاي آن، ‌پيشنهادي تهيه و تقديم مجلس شد، ‌كه با تصويب آن پيشنهاد، ‌درسال 1311 اداره اطفائيه ابتدا به قسمت شرقي آسايشگاه سابق بلديه و سپس به بيرون از محدوده شهر، به ميدان حسن آباد و محل گورستان متروكه‌اي كه درآنجا واقع بود (‌محل كنوني‌ايستگاه شماره 1 سازمان آتش‌نشاني و خدمات‌ايمني)‌، انتقال يافت و ساختمان جديدي درآن محل احداث و تدريجاً تكميل شد و كليه تشكيلات اداره اطفائيه را به آنجا منتقل كردند.
درسال 1313 «حسن خان معتضدي» به رياست اداره آتش‌نشاني منصوب شد. در این زمان برای آتش نشانان لباس‌هاي نسوز خریداری شد.
در آخرين سال‌هاي دهه 1320، كه‌اندك‌اندك مشخص شد آتش‌نشاني حكم حرفه‌اي تخصصي را دارد و دست‌اندر كارانش بايد دانش فني لازم را داشته باشند، ‌لزوم برخورداري مأموران آتش‌نشان از مهارت‌هاي فني احساس شد و دولت عده‌اي از كاركنان اداره اطفائيه را براي گذراندن يك دوره آموزش حرفه‌اي، به خارج از كشور اعزام كرد، ‌كه پس از بازگشت آن عده به كشور، ‌اداره اطفائيه اقدام به تشكيل كلاس‌هاي ويژه‌اي براي مأموران خود كرد و كساني كه درخارج از كشور آموزش ديده بودند، ‌موظف شدند با تدريس در آن كلاس‌ها، آنچه را آموخته‌اند، ‌به همكاران خود آموزش دهند.
به‌اين ترتيب، اداره اطفائيه اولين قدم‌ها را براي تبديل شدن به نهادي توانمند در راه گذشت و سه سال بعد، ‌در اواخر سال 1333 شمسي، هنگامي كه نيروهاي ماهر در حد نياز تأمين شده بود، عنوان اطفائيه به آتش‌نشاني تغيير يافت و چون آن هنگام مصادف با توسعه صنايع و شكل گيري مناطق مسكوني جديد در اطراف تهران بود، تصميم گرفته شد آتش‌نشاني تهران علاوه بر داشتن يك اداره مركزي سه شعبه نيز در نقاط مختلف شهر در اختيار داشته باشد كه بر مبناي آن تصميم و با سعي شهرداري، تهران علاوه بر اداره مركزي آتش‌نشاني، صاحب شعباتي نيز در انتهاي خيابان شهباز (خاقاني)، خيابان شوش و انتهاي خيابان بهار شد.
همچنين به علت بعد مسافت تهران و شميران و از آنجا كه شميران از نظر موقعيت جغرافيايي نسبت به تهران در ارتفاع قرار داشت و هنگام ضرورت، دسترسي به نقاط مختلف آن دشوار مي‌نمود و اغلب اوقات همين امر موجب تأخير در امداد رساني به حادثه ديدگان مي‌شد، احداث شعبه‌اي از آتش‌نشاني در شميران نيز مورد توجه قرار گرفت و درسال 1334، يكسال بعداز افتتاح شعبات سه گانه آتش‌نشاني در شهر تهران، پايگاه شميران نيز به مرحله بهره برداري رسيد و در همان سال قرارداد خريد چهار دستگاه اتومبيل آتش‌نشاني جديد با كارخانه‌ايراني ارج كه از مدتي پيش مطالعاتي را بر روي شبيه سازي مدل اتومبيل‌هاي آتش‌نشاني خارجي شروع كرده بود، به امضاء رسيد و آن تجهيزات، پس از تحويل، ‌در اختيار شهرداري شميران قرار گرفت.
در آن زمان، با وجودي كه چند تانكر مخزن دار در خدمت آتش‌نشاني قرار داشت، مأموران طبق معمول گذشته، همچنان با كمبود امكانات و تجهيزات روبرو بودند و اسناد و مدارك موجود نشان مي‌دهد به آن نسبت كه شهر گسترش مي‌يافت و بر وسعت و جمعيت آن افزوده مي‌شد، ‌تشكيلات آتش‌نشاني رشد نمي كرد و هنگام بروز آتش‌سوزي‌هاي بزرگ، مأموران آتش‌نشاني عملاً با كمبود امكانات مواجه مي‌شدند. به‌اين جهت، علاوه بر اتومبيل‌هاي مخصوص آب پاشي كه خود آتش‌نشاني در اختيار داشت، ماشين‌هاي باربري، ‌خودروهاي حمل گوشت و كاميون‌هاي حمل زباله نيز به عنوان تجهيزات كمكي در اختيار مأموران اداره آتش‌نشاني قرار مي‌گرفت و درمقابل، ‌در ساعات خارج از عمليات امدادي، ‌حتي اتومبيل‌هاي مخصوص مبارزه با حريق جهت آبرساني به محلات، آب پاشي خيابان‌ها، آبياري درختان و خدمات متفرقه ديگري از‌اين قبيل، مورد استفاده قرار مي‌گرفت كه البته كارشناسان متعددي عنوان كرده‌اند آن سنت غلط كه سال‌ها رواج داشت، ‌به نوبه خود عامل مهمي در جهت عقب ماندگي سيستم آتش‌نشاني كشور بود.
همچنين تا حدود 30 سال بعد از تأسيس آتش‌نشاني، كاركنان آن اداره از وسايل و تجهيزات حفاظت فردي بهره‌اي نداشتند و هنگام مأموريت‌هايشان ناچار بودند با كفش و لباس معمولي در عمليات شركت كنند. بعد‌ها، لباس كار متحدالشكلي براي افراد آتش‌نشان در نظر گرفته شد و تعداد محدودي كلاه‌ايمني نيز دراختيار آن‌ها قرار گرفت، اما در سال‌هاي بعدي، به موازات توسعه تهران اداره آتش‌نشاني رشد كرد و چون روز به روز بر حسب ضرورت در برابر مسئوليت‌هاي سنگين تري قرار مي‌گرفت، تا حدي‌اين مهم مورد توجه قرار گرفت. و هنگام خريد وسايل اطفائي، ‌اقلامي از وسايل حفاظت فردي نيز خريداري مي‌كردند. از جمله در سال 1336 تعداد 10 ماسك ضد گاز و 6 ماسك ضد دود و درسال 1337 استفاده از لباس نسوز در آتش‌نشاني مورد استفاده قرار گرفت و به مرور زمان، آتش‌نشاني تهران به اسنوكر، نردبان، ماشين كف ساز، ‌تانكرهاي مجهز، موتورپمپ، تور نجات، لباس نسوز، ماسك ضد گاز، ماسك ضد دود و... مجهز شد. تا جايي كه هم اكنون بزرگ ترين نردبان خاورميانه و سومين نردبان بزرگ جهان به ارتفاع 64 متر دراختيار آتش‌نشاني تهران قرار دارد.
در سال 1340 شمسي واحدي به نام گروه «امداد و نجات» در‌ايستگاه حسن آباد ‌ايجاد شد، تا دركنار اطفاي حريق، ‌امداد و نجات حادثه ديدگان را برعهده بگيرد.
در سال 1349 با توجه به ترافيك خيابان‌هاي تهران و به دستور شهردار وقت يك كادر موتور سوار، با موتور سيكلت‌هايي كه مجهز به بي سيم بودند و مي‌توانستند تا 120 كيلوگرم بار حمل كنند – تشكيل شد، و مقرر گرديد، در زمان وقوع آتش‌سوزي، با سرعت تجهيزات مقدماتي را به محل حادثه برسانند، و تا رسيدن اتومبيل‌هاي سنگين و نيروهاي لازم، عمليات اوليه اطفائي را انجام دهند، و بعد‌ها چند شهرستان نيز به تجهيزاتي مشابه مجهز شدند. به اضافه‌اينكه درسال 1344 كميسيون بودجه مجلس شوراي ملي در جلسه سوم دي ماه خود، به منظور ارتقاء‌ايمني فرودگاه‌هاي كشور با خريد چند دستگاه اتومبيل آتش‌نشاني جهت اداره كل هواپيمايي كشوري موافقت كرد، و براساس آن موافقت چهار دستگاه ليلاند ديزل مخصوص اطفاء حريق در فرودگاه، دو دستگاه آمبولانس از نوع شورولت جنگي و سه دستگاه جيپ اطفائيه، براي مقابله با حريق‌هاي احتمالي در فرودگاه خريداري شد.
عمده مشكل آتش‌نشاني تا سال 1350 آن بود، كه از بدو تأسيس اطفائيه در تهران تا سال 1350، وسعت تهران، با سرعت به چند برابر رسيد، درحالي كه تعداد‌ايستگاه‌هاي آتش‌نشاني به كندي افزايش يافت و درسال 1350، با وجودي كه چند‌ايستگاه جديد در تهران شروع به فعاليت كرد، تعداد‌ايستگاه‌هاي آتش‌نشاني تازه به 7 واحد رسيد. اما درسال‌هاي بعد از آن، گسترش و توسعه آتش‌نشاني شتاب بيشتري گرفت. براي نمونه در سال 1353 سه پايگاه ديگر به تعداد ‌ايستگاه‌ها افزوده شد، و روز 25 اسفند ماه سال 1355، درحالي كه تعداد ‌ايستگاه‌ها به 13 واحد رسيده بود، مركز جديد ستاد و فرماندهي آتش‌نشاني و خدمات‌ايمني در محل وسيعي در خيابان آزادي (آيزنهاور سابق) افتتاح شد، و با شروع به كار آن مركز،‌ايستگاه آتش‌نشاني ميدان حسن آباد كه تا آن تاريخ به عنوان‌ايستگاه مركزي آتش‌نشاني مورد اشاره قرار مي‌گرفت، به‌ايستگاه شماره 1 تغيير نام داد، و در سال 1356 مجموعاً 16‌ايستگاه، ‌كه سه‌ايستگاه آن از امكانات نجات نيز برخوردار بود، در تهران فعاليت داشت.
سازمان آتش‌نشاني و خدمات‌ايمني تهران بزرگ
در تاريخ ششم آبان ماه 1353، در يكصد و سومين جلسه انجمن شهر تهران اساسنامه سازمان آتش‌نشاني و خدمات‌ايمني در چهار فصل، 28 ماده و 14 تبصره تصويب شد كه تا سال 1357 امور مختلف آتش‌نشاني بر مبناي اساسنامه مزبور انجام مي‌شد. پس از پيروزي انقلاب اسلامي، با انحلال سازمان دفاع غير نظامي، فلسفه وجودي آتش‌نشاني‌هاي كشور براساس بندهاي 14 و 20 ماده 55 قانون شهرداري تعريف و از همين رو سازمان‌هاي آتش‌نشاني زير مجموعه شهرداري قلمداد گرديد و شهرداري‌ها ملزم شدند، براي حفظ شهرها از خطر سيل، حريق و ديگر مخاطرات، تدابير مؤثري اتخاذ كنند و نظر به‌اين كه‌ايران كشوري حادثه خيز است و از 40 نوع حادثه طبيعي شناخته شده، حداقل 30 مورد آن درايران امكان وقوع دارد، توجه به بحث‌ايمني و تهيه و تدوين ضوابط و مقررات‌ايمني براي آن امري ضروري تشخيص داده شده و وظايف سازمان آتش‌نشاني و خدمات‌ايمني به شرح زير تعيين گرديده است:‌
1-   ارتباط، ‌همكاري، هماهنگي و مشورت با مراكز علمي، نظامي، پزشكي و ساير سازمان‌ها و اشخاص مربوطه.
2-   تعيين صلاحيت فني و امكانات شركت‌هاي خصوصي و دولتي با عنوان‌هاي مختلف، اعم از طرح‌ايمني يا شارژ كننده و فروشنده و سازنده ماشين‌ها، قطعات، ادوات و تجهيزات مختلف مربوط به امور‌ايمني و نجات و آتش‌نشاني در سطح جامعه.
3-   اشاعه و به كارگيري رشته‌هاي ورزشي بين كاركنان سازمان، مخصوصاً نيروهاي عملياتي، به منظور تقويت و آمادگي جسماني و بالابردن روحيه افراد كه لازمه‌اين حرفه است.
پس از پيروزي انقلاب اسلامي در بهمن ماه 1357 تا پايان سال 1368 مجموعه آتش‌نشاني رشد سريعي داشت و مجموع‌ايستگاه‌ها به 26‌ايستگاه اطفاء‌حريق و 7‌ايستگاه امداد و نجات رسيد.
با گسترش فعاليت شهرداري تهران در سال‌هاي اخير و لزوم گسترش فضاهاي‌ايمن و تعميق و تعميم فرهنگ‌ايمني، ‌در سطح شهر تهران، برنامه‌هايي اصولي همچون آموزش شهروندان و‌ايجاد ساخت و سازهاي مناسب و مقاوم در برابر زلزله و مطابق با استانداردهاي جهاني در دستور كار قرار گرفت و‌اين رويه كماكان ادامه دارد. در حال حاضر تهران بزرگ، ‌55 پايگاه آتش‌نشاني و 10‌ايستگاه امداد و نجات دارد كه درمناطق مختلف شهر پراكنده است، ‌ولي هنوز هم‌اين تعداد‌ايستگاه تكافوي نيازهاي كلانشهري چون تهران را نمي كند. بنابراين، گسترش شبكه‌ايستگاه‌ها و آموزش شهروندان، همچنان درحال پيگيري است. كما‌اين كه 10‌ايستگاه جديد آتش‌نشاني درحال ساخت بوده و تعداد شهرونداني كه براي مقابله با حريق و حوادث غير مترقبه ديگر آموزش ديده‌اند، ‌از 800 هزار نفر در سال 1379 به چندين ميليون نفر درسال جاري رسيده است.
طبق قانون، درشرايط عادي محدوده عمل آتش‌نشاني هر شهر و منطقه، همان شهر و در داخل محدوده همان منطقه است، ‌اما در شرايط اضطراري، با هماهنگي از طرف مقام ذيصلاح و نياز مراكز همجوار، فعاليت سازمان آتش‌نشاني و خدمات‌ايمني مرز و محدوده مشخصي ندارد و مأموران آن مؤظف هستند درهر كجا كه ضرورت اقتضا كند، به انجام وظيفه بپردازند.
 
تجهيز آتش‌نشاني به سيستم«GIS»
از مدتي پيش، ‌براي نخستين بار دركشور و حتي در سطح خاورميانه، سامانه امداد و نجات سازمان آتش‌نشاني شهرداري تهران موفق به كسب مجوز از شوراي تأمين استان به منظور استفاده از سيستم «GIS» اطلاعات مسكن شده است كه تاكنون به طور انحصاري در اختيار مركز مخابرات شهر تهران بود.
به گفته محمد رضا حاجي بيگي، مديرعامل سازمان آتش‌نشاني و خدمات‌ايمني شهرداري تهران، از آنجا كه سرعت در عمليات و اقدامات امداد و نجات و كوتاه كردن زمان رسيدن نيروهاي آتش‌نشان به محل حادثه، بزرگ ترين دغدغه سازمان آتش‌نشاني شهرداري تهران است، بهره مندي از فناوري‌ها و تكنولوژي روز دنيا تأثير زيادي بر بهبود عملكرد سيستم امداد و نجات، خصوصاً براي كلان شهري چون تهران دارد و به همين دليل شوراي تأمين استان به تجهيز سازمان آتش‌نشاني به سيستم «GIS» كه سال‌هاست در كلان شهرهاي توسعه يافته دنيا مورد استفاده ستادهاي فرماندهي نيروهاي امداد و نجات قرار مي‌گيرد، ‌موافقت كرده و درآينده نزديك‌اين سيستم در ستاد فرماندهي آتش‌نشاني تهران نصب خواهد شد.
عملكرد سيستم «GIS» چنين است كه به محض تماس حادثه ديده با تلفن 125، ‌نشاني محل تماس گيرنده، ‌بر روي نقشه GIS مشخص و همزمان زنگ خطر نزديك ترين ‌ايستگاه آتش‌نشاني به محل حادثه، به صدا در مي‌آيد. صرفه جويي در استفاده از نيروي انساني، ‌سرعت عمل، ‌كاهش خسارات مالي و جاني، ‌كاهش احتمال خطاي ستاد فرما

منوی اصلی

صفحه اصلی
مطبوعات و رسانه
مقالات و عناوین
برگ هایی از تاریخ تهران
تاریخ سکه
خرید کتاب
دانلود کتاب
کتاب‌های منتشر شده
ارتباط با مولف

جستجو
حاضرین در سایت
41 میهمان حاضرند
آمار بازدید ها
امروز163
دیروز217
تا کنون2215247

تهران نامه

© Copyright 2008 DARIOUSH SHAHBAZI . All rights reserved.