شنبه 10 آبان 1399

به پایگاه اینترنتی آثار تالیفی داریوش شهبازی خوش آمدید. تمامی مطالب این سایت تحت حمایت قانون « حقوق مولفين » میباشد. هرگونه سوء استفاده به هر شکلی يا انتشار مطالب در سایتها یا نشریات بدون کسب اجازه از مولف و بدون ذکر منبع اکيدا ممنوع است. استفاده از مجموعه مقالات بصورت یکجا ممنوع میباشد.

 

صفحه اصلی arrow مقالات و عناوین arrow اراضی مظفری(سلسبیل)

اراضی مظفری(سلسبیل)

اراضی مظفری(سلسبیل)
در اواخر عصر قجر قطعه زمین وسیعی در خارج از حصار ناصری شهر(حصار ناصری در دوران ناصرالدین شاه پدید آمد.محل خیابان های؛انقلاب،17شهریور،شوش و کارگر اضلاع چهار گانه این حصار بودند.)و در غرب تهران قرار داشت،که به اراضی مظفری خوانده می شد.تهران در اوخر سلطنت رضاخان گسترش یافت، به خصوص در ضلع غربی و اطراف باغ شاه ، در اراضی مظفری (خیابان های سلسبیل ، اسکندری ، جیحون و... در اراضی مظفری ایجاد شد ) . در حقیقت ساخت ساز شهر با پشت سرگذاشتن محله های غربی داخل حصار راه خود را باز در همان جهت غرب در بیرون حصار ادامه داد . یعنی اراضی مظفری ، نخستین محله بیرون حصار ناصری است ،که در دوره رضا شاه رو به آبادانی گذاشت .
محمد علی شاه بعد از آن ترور ناموفق سخت بر آشفت و تیغ دشمنی با مشروطه خواهان را بر کشید و مبارزه با آزادی طلبان را آشکارا آغاز نمود .پیش از بمباران مجلس ،کاخ گلستان را ترک گفت و خود با خاندان پادشاهی به باغ شاه که بیرون شهر بود،کوچ کرد. با انتقال اقامتگاه شاه  به باغ شاه ،جمعی از نزدیکان دربار هم برای  نخستین بار بخش غربی و بیرونی شهر تهران را برای سکونت خود برگزیدند.و بدین ترتیب اطراف باغ شاه ساخته شد .در دوران رضا خان که کم کم حصار ناصری بر چیده می شد، اراضی مسکونی شهر هم به بیرون دامن گستراند،ولی چون سمت غربی یعنی اطراف باغ شاه و اکبرآباد و  امامزاده معصوم از قبل آباد شده بود، برای این کار استعداد بیشتری داشت،بنابراین نخستین گام در توسعه تهران از این سو ی شهر برداشته شد(هر چند همزمان ضلع شمالی جایی که بعد ها محله تخت جمشید و نیز جایی که بعد محله
نظام آباد را تشکیل داد هم با چنین وضعی روبرو بود.).این اراضی را،اراضی مظفری می خواندند.
این اراضی وسیع که از شمال به اراضی طرشت(در گوشه شمال شرقی آن اراضی فرمانفرما قرار داشت که جاده طرشت مرز آن دو بود) و از شرق به تهران(محله شهر نو یا شهرک نو) واز غرب به اراضی مهرآباد و از جنوب به بریانک و... محدود می شد در دوران پهلوی اول به صورت منظم با ایجاد خیابان های موازی تقسیم و به مرور(بخشی از آن در دوره بعد ساخته شد)به ساخت و ساز خانه اختصاص یافت.و بدین ترتیب محله سلسبیل پدید آمد.فرق این محله با محله تخت جمشید(تقریبا این دو محله همزمان ساخته شده اند)،این بود، که مردم متوسط به پایین و فقیر در آن ساکن شدند،در صورتیکه محله تخت جمشید به رجال اختصاص یافت،و همین خصوصیت سبب تقسیم اراضی سلسبیل به قطعات کوچک شد.
در دوره رضا شاه اراضی مظفری به باغ هایی تقسیم و فروخته گردید ولی در عصر محمد رضا پهلوی همان باغ ها دوباره به قطعات کوچکتری خرد شد و به خانه سازی مردم اختصاص یافت.اولین خیابانی که در این محله پدید آمد و نام آن را در نقشه سال 1323(1944میلادی)می بینیم خیابان های باغ شاه و شاهرخ است.خیابان باغ شاه از شمال مهرآباد و از ابتدای جاده کرج بطرف این اراضی کشیده شد و خیابان شاهرخ که شرقی –غربی بود در شرق اکبر آباد قرار داشت.بعد ها خیابان های شرقی – غربی دامپزشکی (اولیا)و هاشمی و آریانا و خیابان های شمالی – جنوبی قصر الدشت و کارون و رودکی نیز بدانها افزوده شد.با گسترش این محله و هجوم بساز و بفروش ها خیابان ها و کوچه های فراوانی در این بخش از شهر ساخته گردید،و انبوهی از مردم مهاجر آن سال ها را که به تهران آمده بودند، در خود جای داد.

منوی اصلی

صفحه اصلی
مطبوعات و رسانه
مقالات و عناوین
برگ هایی از تاریخ تهران
تاریخ سکه
خرید کتاب
دانلود کتاب
کتاب‌های منتشر شده
ارتباط با مولف

جستجو
حاضرین در سایت
12 میهمان حاضرند
آمار بازدید ها
امروز164
دیروز502
تا کنون2346895

تهران نامه

© Copyright 2008 DARIOUSH SHAHBAZI . All rights reserved.