جمعه 9 آبان 1399

به پایگاه اینترنتی آثار تالیفی داریوش شهبازی خوش آمدید. تمامی مطالب این سایت تحت حمایت قانون « حقوق مولفين » میباشد. هرگونه سوء استفاده به هر شکلی يا انتشار مطالب در سایتها یا نشریات بدون کسب اجازه از مولف و بدون ذکر منبع اکيدا ممنوع است. استفاده از مجموعه مقالات بصورت یکجا ممنوع میباشد.

 

صفحه اصلی arrow مقالات و عناوین arrow بمباران مجلس

بمباران مجلس

بمباران مجلس
بمباران مجلس در دوران سلطنت محمد علی شاه حادثه ناگوار و تلخی برای آزادی خواهان و مشروطه طلبان بود،که، از مهمترين رخدادهاي سياسي- اجتماعي ايران در عصر معاصر به شمار مي رود و به شاخصی در تاریخ صد ساله اخیر ایران تبدیل شده است.بمباران به فرمان شاه و به وسیله قزاقان لیاخوف روسی انجام شد. در این حادثه هرچند شماری از قوای دولتی نیزکشته شدند اما خون صدها تن از مبارزان و آزادی خواهان به زمین ریخت. و ملت ایران دچار رنج و عذاب بسیاری شد .این مطلب تفصیلی است کوتاه از این واقعه:
انقلاب مشروطيت در 14 مرداد 1285/14 جمادی الثانی 1324 و برابر با 5 اوت 1906 به پيروزي رسيد
در این روز مظفرالدین شاه فرمان مشروطیت را امضاء کرد.و با صدور این فرمان، محمد علی میرزا ولیعهد هم باید آنرا امضاء می نمود ،وی برخلاف نیت قلبی اش مجبور گردید آن فرمان را امضا نماید.چند روزی بیش نگذشت که شاه از جهان رفت و محمدعلی میرزا به پادشاهی رسید.وی اوایل کار نیت خود را آشکار نکرد و با آنکه مخالف مشروطه بود اما بامشروطه خواهان مماشات و مدارا می نمود.
با پيروزي انقلاب مشروطيت و به رغم تمام مشكلات، تنگناها، ضعف ها و اختلافات موجود نظم سياسي نويني در عرصه اجتماعي ايران پديد آمد و روابط ملت با دولت و حكومت بر مبنا و شیوه جديدي استوار گشت. با اين احوال روند حوادث و تحولات به دلايل فراوان سياسي، اجتماعي داخلي و نيز مشكلات مبتلا به خارجي چنانكه انتظار مي رفت مبنايی منطقي و درست پيدا نكرد و با دخالت دو كشور روس و انگليس و بروز اختلافاتی سياسي و نظری و غيره در ميان رهبران و تئوری پردازان نهضت مشروطيت بحران های سياسی، اجتماعی و اقتصادی قابل توجهی پدید آمد که موجب عميق تر شدن اختلاف ها ميان مقام سلطنت و مجلس که نماد اصلی انقلاب مشروطيت بود شد و بدين ترتيب هنوز دو سال از عمر انقلاب مشروطيت نگذشته بود كه به دنبال بالا گرفتن اختلاف ها و شكافی كه در صف مشروطه خواهان پديد آمد ،و در نهایت محمد علی شاه ، تصمیم به بمباران مجلس گرفت. در شب 23 جمادی الاول 1326 قمری نزدیک به اذان صبح، عموم قزاقان به ریاست لیاخوف روسی مجلس را محاصره نمودند و مانع ورود عموم گردیدند.
 
دوشنبه اول تیرماه ۱۲۸۷شاه این تلگراف را برای حکام شهرها فرستاد:
«این مجلس بر خلاف مشروطیت است. هر کس منبعد از فرمایشات ما تجاوز کند مورد تنبیه و سیاست سخت خواهد بود.»
 حدود ۶۰۰ تفنگچی آماده مبارزه با قوای شاه شدند و در بالاخانه عمارت شمالی مجلس و پشت بامهای مساجد و خانه های اطراف از جمله عمارت ظل السلطان(محل وزارت فرهنگ) سنگر گرفتند.
فردای آن روز(  2 تیر 1287/ 23 جمادی الاول 1326 برابر با 23 ژوئن 1908 ) از صبح زود قزاقان و سربازان اطراف مجلس و مسجد سپهسالار را گرفتند و چند عراده توپ جلوی مجلس گذاشتند. جنگ از ساعت هفت و نیم صبح آغاز شد و تا نزدیک ظهر ادامه داشت. در آغاز مجاهدان پیروز میدان بودند وعده‌ای از قزاقان را کشتند ولی عاقبت مجاهدان شکست خوردند و قزاقان و سربازان به مجلس هجوم بردند. قزاقان و جماعت اوباش اشیا نفیس، تابلوها، فرش‌ها، آینه‌های قدی وچلچراغ‌ها ی مجلس را خرد کردند و به یغما بردند چند تن از نمایندگان و آزادی خواهان دیوار شمالی مجلس را شکستند و به پارک امین الدوله که در همسایگی ضلع شمالی مجلس بود پناه بردند،که بعد با اعلام امین الدوله به نیروهای دولتی همه آنان دستگیر شدند.
 در جریان بمباران مجلس ۱۰۰ کشته و ۱۵۰ زخمی از قزاق ها و۱۲۰۰ تن کشته از مردم بجای ماند. با پراكنده ساختن بسياري از رهبران و فعالان نهضت مشروطه بر عمر كوتاه نظام مشروطيت در ايران پايان داد در این دوره عده‌ای از روزنامه‌نگاران، نمایندگان مجلس و آزادی‌خواهان دستگیر و اعدام شدند و یا از تهران گریختند،  و بدین ترتیب استبداد صغیر آغاز شد.
 بعد از به توپ بستن مجلس، ریاست روحانی نجف چند فقره تلگراف در باب اعاده امنیت و ترک جنگ با اهالی تبریز و دادن مشروطیت به شاه ارسال گردید ولی شاه بدانها اعتنایی نکرد. لهذا علمای نجف به عموم ایالات و ولایات و رؤسای ایالات نوشتند و خود داری از پرداخت مالیات و مخالفت با محمدعلی شاه و همراهی با اهل تبریز را خواستار شدند
اين دوران بيش از 13 ماه ادامه يافت و در موقعيتی كه حكومت محمدعلي شاه با بحران های متعدد سياسی، اجتماعی و اقتصادی رو به رو بود و در همان حال دو كشور روس و انگليس هم با شدت و حدت هر چه تمامتری در امور مختلف كشور دخالت می كردند، به تدريج زمينه هاي قيام ديگری بر ضد نظام استبدادی موجود در برخی شهرها و ايالات كشور بوجود آمد و در اوضاعی كه مشروطه خواهان تبريز و آذربايجان ماهها در برابر حكومت محمدعلي شاه و متجاوزين روسي مقاومت می كردند، اما با مقاومت مشروطه‌خواهان سایر شهرها خصوصا مجاهدین تبریز، نهضت مشروطه زنده ماند و سرانجام با حرکت مجاهدین تبریز و گیلان و نیز مشروطه‌خواهان ایل بختیاری به سمت تهران و فتح پایتخت این دوره پایان یافت.
مشروطه خواهان از سوی گيلان و اصفهان و مناطق غربی كشور به سوی تهران حركت كردند و با هماهنگی صورت گرفته سرانجام در 25 تير 1288/ 17 جمادي الثانی 1327 برابر با 16 ژوئيه 1909 تهران به تصرف آنان در آمد،و با فتح تهران توسط مشروطه خواهان و پناهنده شدن شاه به سفارت روسیه موسم استبداد صغیر پایان یافت و عمر سلطنت محمدعلي شاه به آخر رسید. بدين ترتيب مشروطه دوم متولد شد.
 هرچند در عصر جديد نيز تندروی ها، اختلافات، انحرافات و مشكلات فراوانی میان سردمداران مشروطه پیدا شد كه بخش اعظمی از آن ناشی از دخالت های تفرقه افکنانه دو كشور روس و انگليس بود و این امر انقلاب و نهضت مشروطه خواهی ايرانيان را سخت آسيب پذير و كم فروغ ساخت. پس از فتح تهران مشروطه خواهان با صدور بیانیه‌ای محمد علیشاه را از سلطنت عزل و فرزند خردسالش احمدمیرزا را به جای او منصوب نمودند.




منوی اصلی

صفحه اصلی
مطبوعات و رسانه
مقالات و عناوین
برگ هایی از تاریخ تهران
تاریخ سکه
خرید کتاب
دانلود کتاب
کتاب‌های منتشر شده
ارتباط با مولف

جستجو
حاضرین در سایت
12 میهمان حاضرند
آمار بازدید ها
امروز239
دیروز638
تا کنون2346468

تهران نامه

© Copyright 2008 DARIOUSH SHAHBAZI . All rights reserved.