يكشنبه 6 فروردين 1396

به پایگاه اینترنتی آثار تالیفی داریوش شهبازی خوش آمدید. تمامی مطالب این سایت تحت حمایت قانون « حقوق مولفين » میباشد. هرگونه سوء استفاده به هر شکلی يا انتشار مطالب در سایتها یا نشریات بدون کسب اجازه از مولف و بدون ذکر منبع اکيدا ممنوع است. استفاده از مجموعه مقالات بصورت یکجا ممنوع میباشد.

 

صفحه اصلی arrow تهران امروز arrow محمد بهمن بیگی

محمد بهمن بیگی

محمد بهمن‌بیگی
همواره عشایر و ایلات را با  تفنگ و جنگ و خشونت  می نمایانند اما این بار فیلم مستند «معلم» با به تصویر کشیدن زندگی مردی ازعشیره قشقایی و از تبار عاشقان، ایلیاتیان را با قلم و فرهنگ و مهر نمایاند.
اثر ارزشمند «محمد علی فارسی» که خود پاسداشتی است از پاسداران علم و فرهنگ این ملک عزیز، شایسته تقدیر و درود است. خدایش خیر دهاد.
بهمن بیگی (۱۲۹۸ - ۱۳۸۹) نویسنده و بنیان‌گذار آموزش عشایری فرزند ایل قشقایی استان فارس است. وی در آغاز دهه بیست پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه تهران چون بسیاری از هموطنان مهاجر که تهرانی شدند، در پایتخت نماند تا با توانایی فردی مهیای رفاه خود شود، هوش سرشارش نگذاشت تا این قوه خارق العاده در کسب ناز و نعمت هرز رود. او زندگی بی آلایش عشایری را بر گزید و به دامان هنر زای طبیعت بازگشت و مدعیان عشق را به رقابت و هماوردی طلبید. نزد او معلمی در بیابان و کوه و دشت بر شهر نشینی چربید و نه تنها به ایل قشقایی بلکه بر تمامی ایلات و عشایر سرزمین مادری مهرورزید.
بهمن بیگی نه فقط در زندگی عشایر بلکه در تفکر و اندیشه بسیاری از ایرانیان تاثیر پایدار و ماندگار و نقش عمیق و ارزنده ای بیادگار گذارد و بار دیگر چون بزرگان تاریخ دیرپای این سرزمین همگان را یاد آورد که پایداری و جاودانگی را در خدمت و مهرآوری به مردم باید جست.
همه کوشش این مرد شگفتی آفرین معطوف آموزش عشایر شد و هوش سرشار کودکان آفتاب سوخته بیابان های تفتیده چهار سوی این سرزمین را پروراند و تربیت کرد تا خود خدمتگزارانی وفادار در عرصه دانش و هنر وطن شوند.
او تنها معلم هزاران تن از فرزندان نسل معاصر نیست بلکه مهرورزی را به نسل های آینده هم آموخت. وی تصویری است زیبا و ماندنی از زندگی عاشقانه. عشق به انسانیت او همگان را به تحسین و تقدیر واداشته است.
حضور قدرشناسانه انبوه بیکران مردم در بدرقه پیکر او نشان از شناخت ملت از خدمتگزاران صدیق میهن داشت. مردمی که احساس حق شناسي  خود را با سر دادن «... معلم فداکار، روحت شاد، روحت شاد...» نمایاندند و او را با درد و آه بدرقه و نامش را در لوح حافظه خود ثبت کردند.

يادش گرامي، روحش شاد و راهش پر رهرو باد.

منوی اصلی

صفحه اصلی
مطبوعات و رسانه
مقالات و عناوین
فرهنگ تاریخ تهران
برگ هایی از تاریخ تهران
تاریخ سکه
پیشینه تهران قدیم
تهران امروز
گالری
ارتباط با مولف
خرید کتاب
دانلود کتاب

جستجو
حاضرین در سایت
31 میهمان حاضرند
آمار بازدید ها
امروز149
دیروز416
تا کنون1888738

© Copyright 2008 DARIOUSH SHAHBAZI . All rights reserved.