يكشنبه 6 فروردين 1396

به پایگاه اینترنتی آثار تالیفی داریوش شهبازی خوش آمدید. تمامی مطالب این سایت تحت حمایت قانون « حقوق مولفين » میباشد. هرگونه سوء استفاده به هر شکلی يا انتشار مطالب در سایتها یا نشریات بدون کسب اجازه از مولف و بدون ذکر منبع اکيدا ممنوع است. استفاده از مجموعه مقالات بصورت یکجا ممنوع میباشد.

 

صفحه اصلی arrow مقالات و عناوین arrow درسی از امیر کبیر-6

درسی از امیر کبیر-6

درسی از امیر کبیر- 6
میرزا تقی خان امیر کبیر(1223-1268 ق/1807- 1852 م) صدراعظم ناصرالدین شاه از مفاخر بزرگ ملی ایران است که نزد ایرانیان جایگاهی‌ والا و حرمتی بی‌نظیر دارد. حرمتی که گذشت زمان آثار عزت او را هرگز از لوح حافظه‌ ملت نخواهد زدود. او از سرچشمه فرهنگ غنی این مرز و بوم بهره ها برده و در مکتب فرهنگی پر فروغ میرزا بزرگ فراهانی و پسرش میرزا ابوالقاسم بالیده بود.
در ایران زمین چهره های درخشان فرهنگی و ادبی بسیارانند‌ اما درعرصه‌ سیاست خوش نامان توفیق یافته وبردل مردم نشسته کم شمارند او سرسلسله این جمع اندک است.
امیر مردم بی نوای روزگارش را در آن برهوت دانش و فهم فرشته ای بود و در خشک قرنی میهن پرستی پدیده ای که قرن ها باید بگذرد تا مادر گیتی یگانه ای چو او بزاید.
امیر کبیر تنها با سه سال صدارت فرصت یافت که نامش را در تاریخ ایران جاودانه کند و مهرش را در دل مردم پایدار.
وی در تمامی زمینه‌های‌ کشوری، لشکری، ملی و بین‌المللی، فرهنگی، اداری، اقتصادی و قضایی و بهداشتی دست به اصلاحات زد.
تقویت و تثبیت حاکمیت ملی و تمامیت ارضی‌ ایران تقویت اقتصاد بومی و ترویج صادرات و توسعه‌ صنعت و امنیت داخلی و ایجاد موازنه میان دو قدرت روسیه و انگلیس را مطمح نظر قرار داد.
با اصلاح اخلاق و كردار مدنی و با تأسیس دارالفنون و... و گسترش مبانی فرهنگی در اندیشه بیداری افكار مردم بود. صنعت و فنون غربی را می شناخت و ارج می نهاد و برای انتقال آن به ایران بسیار کوشید . ایمنی اجتماعی و حفظ حقوق كشاورزان اساس اندیشه اش بود و محور سیاستش حمایت اقتصاد ملی .
تاریخ ایران رامی شناخت و می دانست ظلم و فساد اداری مهمترین عوامل فروپاشی امپراتوری های عظیم هخامنشيان و ساسانيان بود که هگل در تفسیر دیالکتیک تاریخی خود بدان اشاره کرده است . این ضایعه محصول جدایی حکومت از مردم است.  انوشيروان، شاه ساسانی که شهره ابتکار اصلاحات اداری ـ قضایی در جهان است و لنین نیز در اصلاحات انقلابی روسیه بدان تاسی و اشاره دارد ارتباط مستقیم با مردم را مد نظر می گیرد . بنابراین دوشادوش دیگر اقداماتش ارتباطش را با مردم حفظ کرد.
این مطلب ابتکاری از امیر را در ایجاد ارتباط با مردم و برقراری عدالت می نمایاند که حکایت ازهوش او بدان روزگار دارد. وی می دانست رعیت جرات دادخواهی و شکایت در مرجع قضا ندارد بنا براین با طرحی ابتکاری  در تمامی ولایات اعلام کرده بود هر ستم دیده ای از  جور حاکم محلی و عمال  دستگاه حکومتی او شکایتی دارد برود بر دروازه شهر و به سوی دارالخلافه (زیرکانه در میان دروازه های شهر یکی را برکزیده بود) با آوازی بلند شکایتش را باز گوید. ما از آن با خبر می شویم و دادش را می رسیم. مهم آن که شاکیان چنان می کردند و پس از مدتی داد خود می ستاندند. این امر خود سبب تقویت حس امنیت و رضایت در مردم و نا امنی در متجاوزان و متمردان دولتی بود.  امیر اشخاص رازدار و محرم را برگزید و مامور توقف در این دروازه ها در پوشش مشاغلی دیگر کرد تا شکایات مردم را به شخص او گزارش کنند.
در سخن از  خبررسانان و خفیه نویسان امیر فریدون آدمیت در کتاب امیر کبیر و ایران می نویسد:
 در دولت امیر دستگاه خفیه نویسی و خبررسانی وسیع و منظم بود. امیر مفتشان زیادی گماشته بود كه گزارش‌های منظمی از آنچه در شهر و ولایات و دستگاه دیوانی و لشكری و حتی سفارتخانه‌های خارجی می‌گذشت، مستقیم برای او می‌فرستادند. دستگاه خبررسانان امیر در سه جهت اصلی كار می‌كرده است:
1-خبرگیری از وضع ولایات و كردار مأموران دیوانی و لشكری خاصه در امر منع رشوه گیری و سیورسات و جلوگیری از تعدی مالیاتی و دستبرد به حقوق طبقه روستائی،
2-گزارش وقایع شهری خاصه از لحاظ نظم و امنیت عمومی.
3-مراقبت در فعالیت سفارتخانه‌های خارجی در تهران

منوی اصلی

صفحه اصلی
مطبوعات و رسانه
مقالات و عناوین
فرهنگ تاریخ تهران
برگ هایی از تاریخ تهران
تاریخ سکه
پیشینه تهران قدیم
تهران امروز
گالری
ارتباط با مولف
خرید کتاب
دانلود کتاب

جستجو
حاضرین در سایت
57 میهمان حاضرند
آمار بازدید ها
امروز150
دیروز416
تا کنون1888739

© Copyright 2008 DARIOUSH SHAHBAZI . All rights reserved.