دوشنبه, 05 مهر 1400

قبر ارس (اروس) - بارتلمی سمینو در دره اوسون

اشتراک‌گذاری این مطلب: WhatsappTelegram
قبر ارس (اروس) - بارتلمی سمینو در دره اوسون

قبر اروس (سر قبر ارس)

یکی از راه‌های قله توچال مسیر پس قلعه است که با پیمودن حدود نیم ساعت در راه، بالاتر از آبادی پس قلعه به دو راهی اوسون می‌رسیم. سمت راست به آبشار دوقلو و پناهگاه شیرپلا و دست چپ به دره اوسون راه می‌یابد. هر دو راه اگر ادامه یابد به سیاه سنگ و پناهگاه امیری و بلاخره به قله توچال منتهی می‌گردد.

در راه اوسون بالاتر از بند سنگی «نودگیله» در مرتفع‌ترین نقطه دره اوسون سنگ بزرگی از جنس گرانیت قراردارد. جنس سنگ کوه توچال بطور عمده گرانیت است، که از سنگ‌های سخت بشمار می‌رود و از گزند باد و باران و تابش آفتاب، دیر آسیب می‌بیند. بر این سنگ نوشته‌ای بخط فرانسه بدین معنا نقر شده است:

هنگام وبا، کنت دوسارتیژ و فرانسویان مقیم تهران در این دره سنگلاخ و کنار چشمه‌های پرجوش و خروش دور از بلا اردو زدند20 اوت 1840.

 

ژنرال بارتلمی سمینو

ژ. پ. فریه صاحب منصب سوار

ه. ویدال

ب. نیکلا

د. ژاکه

نزدیک اردوگاه فرانسویان گوری است، که بر آن نوشته شده:

اینجا آ. آنتونلی دوماچرتا که از بیماری وبا در گذشته است، به خاک سپرده شد. در اوت 1846 میلادی.

و کف گودال نزدیک آن سنگ، قبر دیگری با نوشته به خط فارسی قرار دارد، که تاریخ 1262 قمری برآن حک شده است.

این سنگ را سر قبر ارس می‌خوانند و در میان کوهنوردان شهرتی دارد. نامدارترین آن گروه و فرمانده اردو سمینو بود، که شرح کوتاهی از زندگی این سردار فرانسوی ایتالیایی‌الاصل می‌آوریم.

آمبروا سمینو ژنرال قنسول ایتالیا پیش از انقلاب در فرانسه بود. این افسر ایتالیایی در فرانسه ماند و با دختری فرانسوی ازدواج کرد.

از این وصلت در سال1776میلادی پسری چشم به جهان گشود، که نامش را بارتلمی نهادند. بعد‌ها بارتلمی هم مانند پدر، لباس نظام پوشید، و به قشون ناپلئون پیوست. بارتلمی با دختر یکی از صاحب منصبان فرانسوی ازدواج کرد، ولی با شکست ناپلئون و تبعید وی، بارتلمی نیز باتفاق خانواده از فرانسه خارج شد و به یونان رفت و از آنجا به روسیه و بعد به ایران آمد.

در ایران به قشون عباس میرزا که در مواجهه با لشکر جرار روس دچار مشکل شده بود و به اصلاح قشون نیاز داشت، کمک کرد. افسر سابق سپاه ناپلئون در جنگ‌های اول و دوم هرات هم شرکت جست و در کنار سپاه ایران قرار گرفت. وی در دوران سلطنت فتحعلی شاه (نایب سلطنتی عباس میرزا)، محمد شاه و ناصرالدین شاه منشا خدماتی بود. پس از در گذشت این ژنرال، دولت ناصری به پاس خدمات وی پسرش کلنل نیکلا سمینو را که آنزمان خارج از ایران بود، به کشور خواست و در امور پست و تلگراف و گمرک وارد کرد.

نیکلا در سال1270 قمری به دین اسلام گروید، و زن فرانسوی خود را طلاق داد و با دختری از خانواده قراگوزلو وصلت نمود و صاحب فرزندانی شد. نصرت‌الله سمینو یکی از فرزندان ایشان است، که منوچهر ستوده می‌نویسد؛ بخشی از این مطالب را وی برایش بیان داشته است.

بیشتر بخوانید: