پنجشنبه 27 خرداد 1400

به پایگاه اینترنتی آثار تالیفی داریوش شهبازی خوش آمدید. تمامی مطالب این سایت تحت حمایت قانون « حقوق مولفين » میباشد. هرگونه سوء استفاده به هر شکلی يا انتشار مطالب در سایتها یا نشریات بدون کسب اجازه از مولف و بدون ذکر منبع اکيدا ممنوع است. استفاده از مجموعه مقالات بصورت یکجا ممنوع میباشد.

 

صفحه اصلی arrow مقالات و عناوین arrow پیراهن مراد

پیراهن مراد

پیراهن مراد
تهیه پیراهن مراد از این قرار بود که روز بیست و هفتم ماه مبارک رمضان که روز قتل ابن ملجم است، زن‌ها آرایش مي‌کردند و به مسجد مي‌رفتند (بیش ترتهرانی‌ها در مسجد شاه گرد مي‌آمدند و در يزد، بيش تر زنان براي دوختن پيرامن مراد به مسجد امير چخماق مي روند و شهر های دیگر...) و با پارچه‌هایی که از قبل تهیه کرده بودند، در بین دو نماز پیراهن مراد را مي‌دوختند و معتقد بودند که با پوشیدن این پیراهن کلیه حاجات آن‌ها برآورده خواهد شد. از جمله بخت دخترشان گشوده می شود.
گفته اند، پارچه پیراهن را بهتر است که از پول حاصل از گدایی خریداری نمایند.
در برخی مناطق دیگر ايران نیز زنان به دوختن «پيراهن مراد» و یا «چادر مراد» مي‌پرداختند.
می گویند در بعضی شهر هاكساني كه قصد دوختن اين پيراهن را داشتند از شب نيمه شعبان، چله‌كشي پارچه را انجام مي‌دادند و در شب ۲۴ماه رمضان آن را از كارگاه مي‌بريدند و در روز بيست و هفتم پارچه را به صورت پيراهن در می آوردند و از اضافات پارچه مذكور براي خود «كيسه پول» مي‌دوختند، و هر كدام از زنان شركت‌كننده در مراسم، جهت طلب مراد خود از درگاه الهي شعري را با آواز مي‌خواند و چند كوك بر پيراهن موردنظر مي‌زد.آنان معتقد بودند اين پيراهن مراد را اگر نيازمندي با اخلاص كامل استفاده می کرد،اگر بيمار بود بهبودی مي‌یافت، كسي اگر حاجت داشت برآورده مي‌شد، بخت بسته‌اي داشت باز مي‌گردید.

نقل قول هایی از گوشه و کنار ایران در باره این رسم:
«...گرفتن‌ پارچه‌ از 7 زن‌ فاطمه‌ نام‌ و دوختن‌ پيراهن‌ مراد از پارچه‌ها به‌ كمك‌ 7 دختر نابالغ...»‌/مولانا، صص 112-113.
«...دوختن‌ و پوشيدن‌ پيراهن‌ مراد با آدابى‌ خاص‌ و به‌ سر كردن‌ چادر مراد نيز از اعمال‌ ديگر بخت‌ گشايى‌ بود /كتيرايى‌،صص 91 -93.
 مثلاً در لاريجان‌ دختران‌ دم‌ بخت‌ و زنان‌ حاجتمند در شب‌ چهارشنبه‌سوري‌ كيسه‌اي‌ مى‌دوختند و به‌ مسجد مى‌رفتند و از مردم‌ پول‌ جمع‌آوري‌ مى‌كردند و در كيسه‌ مى‌ريختند، از آن‌ پول‌ پارچه‌ مى‌خريدند و از پارچه‌ پيراهن‌ مراد مى‌دوختند و مى‌پوشيدند /پوركريم‌،ص 21.
 براي‌ آداب‌ مخصوص‌ دوختن‌ و پوشيدن‌ پيراهن‌ مراد، / كتيرايى‌، همانجا.
 اين گونه‌ اعمال‌ معمولاً در شبهاي‌ 27 رمضان‌ و با اندكى‌ تفاوت‌ در تهران‌، بروجرد و كرج‌ نيز رايج‌ بوده‌ است‌ /شهري‌، طهران‌،ج 3،ص370/ ذاكرزاده‌،ص 282/ مولانا،صص 113و112/ وكيليان‌، ص126.
«...دونماز ظهر و عصر روز بيست و هفتم درمساجد ذكر شده مي بريدند و مي دوختند و بعد از نماز به تن صاحب حاجت مي كردند. در اواخر سلطنت قاجاريه كه چرخ خياطي در منازل اعيان و اشراف راه يافت، زنان رجال براي دوختن پيراهن مراد چرخ خياطي خود را به وسيله نوكران خود به مسجد مي فرستادند تا مراد آنها هم داده شود. .. زنان و مردان حاجتمند پس از عرض تقاضا از ۴۰ نفر که نامشان محمد، علی یا فاطمه بود از یک مغازه پارچه فروشی که اسم صاحبش محمد یا علی و دکانش هم رو به قبله بود پارچه می خریدند و بین دو نماز ظهر و عصر روز بیست وهفتم در مساجد ذکر شده می بریدند و می دوختند و بعد از نماز به تن صاحب حاجت می کردند.
در اواخر سلطنت قاجاریه که چرخ خیاطی در منازل اعیان و اشراف راه یافت، زنان رجال برای دوختن پیراهن مراد چرخ خیاطی خود را به وسیله نوکران خود به مسجد می فرستادند تا مراد آن ها هم داده شود.  براي تهيه پارچه آن، زني که نذر دارد، به هفت خانه رو به قبله که از سادات است مراجعه کرده و کمک مي طلبد.»

منوی اصلی

صفحه اصلی
مطبوعات و رسانه
مقالات و عناوین
برگ هایی از تاریخ تهران
تاریخ سکه
خرید کتاب
دانلود کتاب
کتاب‌های منتشر شده
ارتباط با مولف

جستجو
حاضرین در سایت
39 میهمان حاضرند
آمار بازدید ها
امروز286
دیروز1008
تا کنون2507824

تهران نامه

© Copyright 2008 DARIOUSH SHAHBAZI . All rights reserved.